Home | CV | Links | Madrugada | Adagio | Zakformaat XL | Muziek | Een rustig moment | James Brown R.I.P | Het incident en de perceptie | Fluweel | Toneel | Voor Mariette | 2006 | De auditie | Trut | Leonardo | Het haar van de hond | Confidenties | Aanklacht | Voorjaarsstorm | Het debuut | Scharrelkippen | Misselijk | Grand Cru | Willy | Mirakel | Zappa | 2005 | Engel | Cactusfestival 2004 | Gastheer | File | Zot | Graffiti | Agressie | Gastenboek | Amuse Gueules | Freundin | Gemis | Blankenberge | Dagboek | Schoon | Nostalgie | Protestbrief | Koot en Bie | Herfst | Jasper | 2004 | Voor haar | Topsport | Eerlijk | Slagveld | I.M. : Johnny Cash | Dood | Het proces | Wolfslam | Afscheid | Verkiezingen | Stilstand | Lieg | Jeugdliefdes | De fluit | Sprot | Dilemma | De plekke | Programmaboekjes | Regisseren | 2003 | Brugge 2002 | Vrouwen | Roest | Ongemakken | Piercing | Koe | Onmacht | Prettig gestoord | Huwelijk | De vrouw | Werk | Roken | Stadswandeling | Zij | Ma Beautťe | Bezetting | Bezoek | Verjaardagsfeest | Valentijn | Schuldgevoel | ReŁnie | Stigmata | Rust | Musicals | Cactusfestival | Bejaardenhuis | Erotiek | Vernissage | Zomerliefde | Band | Afspraken | Angst | Brief | Nacht van het boek | Bejaardenbond | PoŽzie | PoŽzie 2 | PoŽzie 3 | PoŽzie 4 | PoŽzie 5 | PoŽzie 6 | PoŽzie 7 | Inleidingen 2002 | Inleidingen 2003 | Inleidingen 2004 | Inleidingen 2005 | Inleidingen 2006

Die morgen op het web...

Afscheid

Tijdens een spel maakt een kind een dramatische val. De gevolgen zijn fataal. De kleine overlijdt. Sommige mensen staan niet stil bij het verdriet. Zij gaan ijverig op zoek naar schuldigen. Een zootje gevoelloze klootzakken die het blijkbaar belangrijk vinden om de ouders met de vingers te wijzen. Ik ga op zoek naar troostende woorden.

wasdraad.jpg

Een kind dat speelt is een kind dat leeft

dat zoekt naar de dingen die het droomt

een kind dat kind mag zijn

 

alles hangt altijd aan een zijden draad

het noodlot een schaar

die dikwijls snijdt waar niemand begrijpt

 

wurgende nevels van verdriet

woede en onbegrip

alle leven staat stil en niks heeft nu nog waarde

dan alleen de dingen die verdwenen zijn

en die je hopeloos blijft zoeken

 

een stem, een lach, een gebaar

zijn handje in je hand

zijn armpje om je hals

dingen die nooit meer tastbaar zullen zijn

 

duizend zachte woorden van troost

zouden we willen vinden

maar we vinden ze niet

nu nog niet

 

misschien enkel dit

dat we in gedachten heel vaak bij jullie zijn

dat we verkillen bij de gedachte aan het wezenloze verdriet

maar dat we ook hopen

dat jullie aanstekelijke levensvreugde

straks opnieuw zijn plaats mag vinden

in harmonie met het verdriet.

 

Een welgemeende warme troostende knuffel.

 

urbain alpain

Enter supporting content here